อิเล็กโทรดเลือกไอออน

กระบวนการวัดของอิเล็กโทรดเลือกไอออน

เมื่อไอออนที่วัดได้ในสารละลายอิเล็กโทรดสัมผัสกับอิเล็กโทรด การเคลื่อนที่ของไอออนจะเกิดขึ้นในชั้นน้ำของเมทริกซ์เมมเบรนอิเล็กโทรดเลือกไอออน การเปลี่ยนแปลงประจุของไอออนที่เคลื่อนที่ทำให้เกิดศักยภาพ ซึ่งเปลี่ยนแปลงศักยภาพระหว่างพื้นผิวเมมเบรน ดังนั้นจึงเกิดความต่างศักย์ระหว่างอิเล็กโทรดวัดและอิเล็กโทรดอ้างอิง ในอุดมคติแล้ว ความต่างศักย์ที่เกิดขึ้นระหว่างอิเล็กโทรดเลือกไอออนและไอออนที่จะวัดในสารละลายควรเป็นไปตามสมการเนิร์นสต์ ซึ่งคือ

E=E0+ log10a(x)

E: ศักยภาพที่วัดได้

E0: ศักย์ไฟฟ้ามาตรฐาน (คงที่)

R: ค่าคงที่ของแก๊ส

T: อุณหภูมิ

Z: วาเลนซ์ไอออน

F: ค่าคงที่ฟาราเดย์

a(x): กิจกรรมไอออน

จะเห็นได้ว่าศักย์ไฟฟ้าที่วัดได้นั้นแปรผันตรงกับลอการิทึมของค่ากิจกรรมของไอออน "X" เมื่อค่าสัมประสิทธิ์กิจกรรมคงที่ ศักย์ไฟฟ้าก็จะแปรผันตรงกับลอการิทึมของความเข้มข้นของไอออน (C) ด้วยวิธีนี้ เราสามารถหาค่ากิจกรรมหรือความเข้มข้นของไอออนในสารละลายได้